(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Κάποια φορά, ένας ερημίτης πήγε σε αυτόν (στον όσιο Ιλαρίωνα τον Αθωνίτη).
Αφού μίλησαν για πνευματικά θέματα, έφαγαν λίγο μαλακό ψωμί, που είχε φέρει ο ερημίτης.
Υποσχέθηκε να επιστρέψει σύντομα στον π. Ιλαρίωνα, αλλά μόλις που κατάφερε να επισκεφθεί τον γέροντα έναν μήνα αργότερα. Για αυτό όταν πήγε ζήτησε συγνώμη για την αργοπορία.
Ο π. Ιλαρίων του απάντησε:
– Για τι πράγμα μιλάς; Τι τέσσερις εβδομάδες; Ήσουν εδώ χθες, και μιλήσαμε και αυτό και για κείνο το θέμα.
Ο γέροντας διαφωνούσε μαζί του για λίγα λεπτά, και ο καθένας ισχυριζόταν τα δικά του.
– Θυμήσου το μαλακό ψωμί, που φάγαμε την προηγούμενη μέρα· είπε ο π. Ιλαρίων.
Πήγε τότε ο γέροντας και άρπαξε τα απομεινάρια από το ψωμί, για να του το αποδείξει.
Βρίσκοντας μόνο πολυκαιρισμένο ψωμί, πείστηκε ότι ο ερημίτης είχε δίκιο.
Αυτό τον έκανε να συλλογιστεί· είχε περάσει όλο το μήνα σε πνευματική έκσταση, ξεχνώντας ο,τιδήποτε γήινο.
Από το βιβλίο, ο «Πύργος της αρετής, Βίος και Παρακλητικός κανόνας του Οσίου Ιλαρίωνος του Αθωνίτου», έκδοση Ιεράς Καλύβης Αγίου Ιωάννου Θεολόγου, Νέα Σκήτη Αγίου Όρους, 2005.
