(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Θεραπεία ασθενούς (έτος 1970)
Είμαι η Σεβαστή Ντρη του Κωνσταντίνου, κάτοικος Καλύμνου.
Το 1970 είχα αρρωστήσει με πολύ πυρετό, χωρίς να μπορέσουν οι ιατροί να βρουν τι είχα.
Ζητούσα βοήθεια.
Παρακαλούσα τους αγίους. Ο πόνος μου ήτο μεγάλος, διπλούς, διότι είχα και εξ (6) παιδιά.
Η αρρώστια μου κράτησε περίπου 10 μέρες.
Παρακαλούσα τον άγιο Παντελεήμονα, τους αγίους Αναργύρους.
Ένα βράδυ θυμήθηκα τον γέροντα, τον π. Σάββα [τον άγιο Σάββα της Καλύμνου].
«Ε, γέροντα πλιο [πλέον, πια], έλα και συ πλιο, βοήθησέ με. Τόσην φαμίλια έχω να μην καθήσω στο κρεβάτι».
Ε τόπα με την καρδιά μου.
«Ε, έλα πλιο γέροντα. Με ξέρεις πλιο, έλα».
Κοιμήθηκα εις τας 11.
Μόλις έκλεισα τα μάτια μου, νάτος γελαστός:
«Ε, τελευταίον μου θυμήθηκες εμένα. Για κάνε το κεφάλι σου κάτω».
Με εσταύρωσε:
«Ε, σήκω επάνω, σήκω επάνω».
Ξύπνησα αμέσως. Γύρισα να τον δω. Εγώ ούτε πυρετό ούτε τίποτε.
Έγινα καλά σαν να μην είχα αρρωστήσει.
Από το βιβλίο ο «Άγιος Σάββας ο Νέος ο εν Καλύμνω, έκδοση Ορθοδόξου Ιδρύματος «Ο Απόστολος Βαρνάβας».
Άγιος Σάββας της Σερβίας, Το θαύμα κατά την διάρκεια του αγιασμού των Θεοφανίων!
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Όταν ο Άγιος Σάββας επέστρεψε στην επαρχία του και ποίμανε τους πιστούς εκεί με τρόπο ευάρεστο στον Θεό, φώτισε ολόκληρη τη Σερβία με τις ακτίνες των αρετών του και των θείων διδασκαλιών του. Αφού τη φύλαξε αλώβητη από τους νοητούς λύκους, την οδήγησε με σαφήνεια στην ουράνια μάνδρα. Επειδή όμως στα […]
