Πρωτοχρονιά: Χρόνος και Εκκλησία

Μία οξεία αντιπαράθεση μεταξύ ιδεολογίας και εμπειρίας παρακολουθούμε στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Από τη μία οι θρησκευτικοί άρχοντες των Ιουδαίων, οι οποίοι αρνούνται να πιστέψουν στα μάτια τους και στη μαρτυρία των υπολοίπων συμπατριωτών τους. Από την άλλη ο εκ γενετής τυφλός, ο οποίος δεν κάνει τίποτε άλλο από το να μαρτυρεί ό,τι του συνέβη: […]

Η περίπτωση της θεραπείας του τυφλού δίνει την ευκαιρία να εμβαθύνουμε σε έννοιες πολύ σημαντικές για την πνευματική ζωή: Ποιος ευθύνεται για τις ασθένειες, ποια είναι η σχέση αμαρτίας και ασθένειας, σε τί συνίσταται η πραγματική τύφλωση, η αισθητή ή η πνευματική, γιατί δυσκολεύονται να αποδεχθούν οι θρησκευτικοί άρχοντες τη θεραπεία του τυφλού, πόσο παρεμποδίζει […]

« Ο Χριστός θεραπεύει αυτόν που είχε γεννηθεί τυφλός, κι αυτή η θεραπεία γίνεται αφορμή για να φανεί μιά άλλη τύφλωση, η τύφλωση της ψυχής του ανθρώπου. Ακόμα και οι μαθητές ρωτάνε: “Άραγε ποιός αμάρτησε για να είναι τυφλός;” Οι δε Φαρισαίοι, ε αυτοί, ακόμη περισσότερο. Θεωρούν ότι οι αμαρτίες τον είχανε κάνει να είναι […]

Σχεδόν τη νιώθω τούτη την πνιγηρή ζέστη του μεσημεριού, στο λιοπύρι της έκτης ώρας, εκεί όπου το αρχαίο φρέαρ γίνεται το ιδανικό σκηνικό για να συναντηθούν οι πιο ακραίες αποχρώσεις της απόλυτης δίψας. Μια γυναίκα σέρνει τα βήματά της. Πέντε ναυάγια ζωής, πέντε διαλυμένοι κόσμοι δεμένοι σφιχτά στην πλάτη της, κι αυτή απλώς ψάχνει λίγη […]

Όσοι αποστρέφονται το διάλογο, και μάλιστα με ετερόδοξους, είναι μια ευκαιρία να μαθητεύσουν, βλέποντας και ακούγοντας νοερά τον Χριστό να διαλέγεται με μια γυναίκα γύρω από ένα πηγάδι με τρία βασικά αρνητικά χαρακτηριστικά: Ήταν ετερόδοξη, αμαρτωλή και γυναίκα. Πρόκειται για έναν διάλογος σημαντικών αποκαλύψεων: Το βάθος της αμαρτωλότητας της γυναίκας αλλά και το ύψος της […]

Τριάντα οκτώ χρόνια υπομονή έκανε ο Παράλυτος της σημερινής Ευαγγελικής περικοπής και μάλιστα μόνος, εγκαταλελειμμένος και αβοήθητος από τους συμπολίτες του. Το ήρεμο παράπονό του ότι «ἄνθρωπον οὐκ ἔχει» είναι διαχρονικό. Είναι και κύριο χαρακτηριστικό του καιρού μας, παράγωγο ίσως του «δικαιωματισμού», όπου ο καθένας φροντίζει για τα ατομικά του «δικαιώματα» σε βάρος των δικαιωμάτων […]

«᾿Απεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει» (Ιωάν. 5, 7) «Κύριε», τοῦ ἀποκρίθηκε ὁ ἄρρωστος, «δὲν ἔχω κανέναν νὰ μὲ βάλει στὴ δεξαμενὴ μόλις ἀναταραχτοῦν τὰ νερά· ἔτσι, ἐνῶ ἐγὼ προσπαθῶ νὰ πλησιάσω μόνος μου, […]

“Χριστός Ανέστη! Ο Χριστός θεράπευσε τον παραλυτικό που περίμενε 38 ολόκληρα χρόνια, έναν άνθρωπο να τον βάλει πρώτο όταν ταράσσετο το ύδωρ απ’τον Άγγελο. Κι ο Χριστός του χάρισε τη σωματική υγεία αλλά όταν τον συνάντησε και πάλι του είπε: “Είδες; Έγινες καλά. Μην ξαναμαρτήσεις!” Γιατί ο Χριστός θεραπεύει και την ψυχή! Αδερφέ μου, ο […]

Τόσο ἡ Εὐαγγελικὴ ὅσο καὶ ἡ Ἀποστολικὴ περικοπὴ εἶναι σήμερα γεμᾶτες θαύματα. Κοινὸς εἶναι ὁ σκοπός τους: νὰ μᾶς βοηθήσουν νὰ ἀναγνωρίσουμε τὸν Ἀναστημένο Χριστὸ ὡς κυρίαρχο, ὄχι μόνον πάνω στὶς φυσικὲς δυνάμεις, ἀλλὰ καὶ στὶς δυνάμεις τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου. Στὴν Εὐαγγελικὴ περικοπή, ὁ παραλυτικός της Βηθεσδᾶ, μὲ ἕναν μόνο λόγο τοῦ Κυρίου […]

Ευλογημένοι μας Χριστιανοί, Η θεραπεία του παραλύτου στη Βηθεσδά δεν είναι μόνο ένα θαύμα σωματικής ίασης· είναι μια πρόσκληση σε εσωτερική ανάσταση, σε προσωπική ευθύνη και σε κοινωνική αλληλεγγύη. Ο Χριστός δεν θεραπεύει μόνο το σώμα· θεραπεύει τη μοναξιά, την εγκατάλειψη, την αδικία και την αδυναμία που παραλύουν τον άνθρωπο σε κάθε εποχή. Σήμερα η […]

Κατά την Κυριακή των Μυροφόρων εξαίρεται η συμπεριφορά αφενός δύο σημαινόντων για την ιουδαϊκή κοινωνία προσωπικοτήτων, που μέχρι τότε ήταν αφανείς, του Ιωσήφ και του Νικόδημου, και αφετέρου μιας ομάδας αφοσιωμένων γυναικών που ποτέ δεν εγκατέλειψε τον διδάσκαλό τους Ιησού, με προεξέχουσα την Μαρία Μαγδαληνή. Οι μεν άνδρες τόλμησαν εν μέσω ενός τρομοκρατικού περιβάλλοντος να […]

Ιδού το μέγα δίλημμα: Επιστροφή στην κενή μας ζωή ή παραμονή έξω από το κενό μνημείο; Και αυτός ο λίθος… περίεργο πράγμα! Για να αποκυλιστεί, να χρειάζεται μια θεϊκή παρέμβαση και για να κυλίσει πίσω, να αρκεί ένα άγγιγμα, μια μικρή δική μας ώθηση• ώθησηαπό τη ραθυμία μας, από τη διάσπασή μας σε χίλιες δυο […]