Ο Άγιος Νεομάρτυς Δημήτριος (ή Μήτρος)

2 Ιουλίου 2011

Μαρτύρησε στην Τρίπολη στις 28 Μαΐου 1794

Καταγόταν από το χωριό Θεισόα της Ηλείας και τον φώναζαν με το λαϊκό υποκοριστικό του ονόματος Δημήτριος, Μήτρο.Σαν ήταν μικρό παιδί έντεκα χρονών εξαπατήθηκε από κάποιους Τούρκους και εξισλαμίστηκε. Μεγαλώνοντας απέκτησε διάφορα αξιώματα στην ιεραρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και έφτασε στο αξίωμα του Ιππάρχου με πολλούς υφισταμένους, δούλους και πολύ πλούτο.

Κάποια στιγμή όμως ήλθε στον εαυτό του και άρχισε να ενθυμείται την προγονική πίστη. Μετανόησε, μετέβη στην Τρίπολη και,αφού πούλησε όλα τα υπάρχοντά του και εξομολογήθηκε, επανεντάχθηκε στην εκκλησία και έζησε για δέκα χρόνια ως ευσεβής χριστιανός.

Κάποτε όμως, που βρισκόταν στον Μυστρά για δουλειές του,αναγνωρίστηκε από κάποιους Τούρκους, παλιούς γνωστούς του. Τον άρπαξαν, τον έφεραν στην Τρίπολη και τον κατήγγειλαν στον Τούρκο δικαστή για αρνησίθρησκο. Ο δικαστής τότε τον ρώτησε γιατί αρνήθηκε το Ισλάμ και επέστρεψε πάλι στον Χριστιανισμό. Ο Άγιος με παρρησία και με δυνατή φωνή απάντησε : Από μικρό παιδί ήμουν χριστιανός, όμως,εξαιτίας της παιδικής μου αφέλειας, εξαπατήθηκα και αρνήθηκα την πίστη μου και έγινα τούρκος. Ύστερα κατάλαβα πως η πίστη μου ήταν φως και το έχασα και η δική σας σκοτάδι, καθώς την γνώρισα. Γι’ αυτό λοιπόν ομολογώ τώρα μπροστά σας ότι έκανα λάθος αφού άφησα το φως και δέχθηκα το σκοτάδι. Χριστιανός γεννήθηκα και χριστιανός θέλω να πεθάνω. Πιστεύω Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον. Για δε την πίστη μου είμαι έτοιμος να υπομείνω κάθε βασανιστήριο και να χύσω ακόμα και το αίμα μου για την αγάπη του Σωτήρα μου Ιησού Χριστού.

Τότε ένας από τους παριστάμενους αγάδες τον ρώτησε : που είναι τα γένια σου, Μουσταφά αγά; Ο Άγιος του απάντησε : Εγώ δεν ονομάζομαι Μουσταφάς αλλά Δημήτριος και μ’ αυτό είμαι βαφτισμένος, στο όνομα της Αγίας Τριάδος.Όσο για τα γένια μου, τόσα χρόνια τα υπηρέτησα και όχι μόνο καμιά προκοπή δεν είδα αλλά ούτε και την παραμικρή ωφέλεια. Γι’ αυτό τα έκοψα και τα έδωσα πίσω του αφέντη που μάταια τόσα χρόνια κολάκευα. Ο δικαστής που τον άκουγε άρχισε αμέσως τις κολακείες και τα ταξίματα : Αν επιστρέψεις πάλι στη θρησκεία μας θα σου δώσουμε τιμές, αξιώματα, και δωρεές. Ο γενναίος μάρτυρας του Χριστού, εφαρμόζοντας τον αποστολικό λόγο « ηγούμαι τα πάντα σκύβαλα είναι, ίνα Χριστόν κερδίσω » τους απάντησε : Εγώ χριστιανός είμαι και πιστεύω τον Ιησού Χριστό ως Θεό αληθινό κι όλα αυτά που μου τάζετε κρατήστε τα για τον εαυτό σας, εγώ δεν τα χρειάζομαι.

Τον έκλεισαν τότε στη φυλακή και μαζεύτηκαν όλοι οι ιμάμηδες και οι χοτζάδες και προσπαθούσαν να τον κάνουν να επιστρέψει στην πίστη τους. Ο Άγιος όχι μόνο δεν έδινε καμιά σημασία στα λόγια τους αλλά εκφραζόταν υποτιμητικά για τη θρησκεία τους και τον Προφήτη. Έτσι βλέποντας τη σταθερότητά του ο τούρκος διοικητής διέταξε τον αποκεφαλισμό του. Τον πήγαν με δεμένα τα χέρια στον τόπο της εκτέλεσης. Ο δήμιος προσπαθούσε ακόμα και την τελευταία στιγμή να τον πείσει να επιστρέψει στο Ισλάμ λέγοντάς του : καημένε άνθρωπε, κάνε έστω τώρα, την τελευταία στιγμή, το σαλαβάτι σου (ομολογία πίστεως στο Ισλάμ) και ο Θεός είναι εύσπλαχνος και θα σε ελεήσει. Ο Άγιος, όταν τ’ άκουσε, γέλασε έφτυσε και αναθεμάτισε το σαλαβάτι και όσους το πιστεύουν. Ομολόγησε δε πάλι τον Τριαδικό Θεό. Τους παριστάμενους δε χριστιανούς παρακαλούσε να προσεύχονται γι’ αυτόν. Με την προσευχή στα χείλη αποκεφαλίστηκε στις 28 Μαΐου του 1794, την Κυριακή της Πεντηκοστής.

Όταν νύχτωσε,πήραν οι Χριστιανοί, με την άδεια του πασά, το λείψανό του και το κήδευσαν στον ναό του Αγίου Δημητρίου του μυροβλήτου. Στο λείψανο του Αγίου μάρτυρος συνέβη το εξής θαυμαστό. Το δεξί του χέρι έμενε όρθιο και αλύγιστο, με τα τρία δάχτυλα ενωμένα, όπως κάνουμε το σημείο του σταυρού. Όταν το έβαλαν στον τάφο, προσπάθησαν να του λυγίσουν το χέρι, χωρίς αποτέλεσμα. Αποφάσισαν τελικά να το σπάσουν με την αξίνα. Αμέσως τότε, το αλύγιστο και ακίνητο χέρι λύγισε από μόνο του και ακούμπησε στο σώμα του καλλινίκου μάρτυρος. Με τις πρεσβείες του Αγίου νεομάρτυρος, αξίωσέ μας, Κύριε, της βασιλείας Σου.

Σχετικά άρθρα Αφιερώματα
Χαρά και εγρήγορσις στη ζωή του μοναχού 10 Μαΐου 2019 Ας δούμε τώρα μερικά απλά χαρακτηριστικά, χωρίς τα οποία ούτε το Άγιον Πνεύμα ούτε το φρόνημα του Γέροντος ούτε η σύμμορφος ζωή του υποτακτικού προς τον Γέροντα μπορούν να καλλιεργήσουν την προσωπικότητα του μοναχού. Αυτά περιλαμβάνονται μέσα στην ενότητα της αδελφότητος, αλλά πρέπει να τα μνημονεύσωμε ιδιαιτέρως. Το πρώτο είναι η χαρά μας ενώπι...
Ο Άγιος νεομάρτυρας Εφραίμ ο Νεοφανής 5 Μαΐου 2019 Για τον Άγιο αυτόν Νεομάρτυρα δεν γνωρίζαμε τίποτε μέχρι τις 3 Ιανουαρίου 1950, οπότε και φανέρωσε τον τόπο της ταφής του, στην αρχαία Μονή του Ευαγγελισμού, στο όρος Αμώμων (Πεντέλη), στην Νέα Μάκρη Αττικής. Από το 1965 μέχρι σήμερα, ο Άγιος εμφανίσθηκε πολλές φορές σε μοναχές της μονής ή σε προσκυνητές, στον ύπνο τους ή μπροστά τους, καλυπτόμενος...
Το Σταυροαναστάσιμο Πάσχα 29 Απριλίου 2019 α) Ο Σταυρός οδηγεί στην Ανάσταση, η Μεγάλη Παρασκευή κυοφορεί την λαμπρο­φό­ρο Κυριακή του Πάσχα. Τη λύπη, την αθυμία και την απόγνωση δια­δέ­­χεται η χαρά και ειρήνη της αναστάσεως. Χωρίς τον Σταυρό δεν νο­εί­ται Α­νά­σταση και χω­ρίς Ανάσταση δεν έχει νόημα ο Σταυρός. ΄Η καλύτερα στο Σταυρό κρύπτεται η Ανάσταση. Γι’ αυτό και το ορ­θό­δο­ξο Πά­σχ...
Εισοδικόν στη Μεγάλη Εβδομάδα 22 Απριλίου 2019 α) Ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος ηγείται του χορού των εορτα­ζό­ντων στο μέγιστο και παγκοσμίων διαστάσεων γε­γο­νός της θείας συγκατάβασης, της πορείας του Κυρίου προς το εκούσιον πάθος. Στο πρό­σω­πό του βρίσκουν εφαρμογή τα ευαγ­­γε­λικά μη­νύ­ματα της συμφιλίωσης και της συγχω­ρη­τικότητας, της σωφροσύνης και της καρδια­κής καθαρότητας. Μπορεί εκείνος να ...
Λαϊκή ευσέβεια και έθιμα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής 12 Μαρτίου 2019 Η περίοδος της Αποκριάς αρχίζει με το άνοιγμα του Τριωδίου δηλ. την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου, και διαρκεί μέχρι την Κυριακή της Τυροφάγου. Το Τριώδιο είναι εκκλησιαστική περίοδος προκαθάρσιμος και προπαρασκευαστική για την είσοδο μας στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Πριν από την νηστεία της Μ. Τεσσαρακοστής συνηθίζεται την Κυριακή...