Ο Άγιος Νεομάρτυς Συμεών ο Τραπεζούντιος ο Χρυσοχόος

14 Δεκεμβρίου 2011

Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 14 Αυγούστου 1653

Κάποια ημέρα τρεις Χριστιανοί κατέβαιναν από το μπεζεστένι (κλειστή αγορά) για να πάνε στα σπίτια τους πέρα στον Γαλατά. Περνώντας μέσα από την Εβραίικη συνοικία συνάντησαν ένα πολύ μεγαλόσωμο Εβραίο. Ο ένας Χριστιανός, ο οποίος ήταν πολύ μικρόσωμος, κοίταξε τον Εβραίο που στεκόταν πάνω του σαν τέρας. Ο Εβραίος δυσαρεστήθηκε θεωρώντας ότι ο Χριστιανός τον κοιτούσε περιγελαστικά, τον έπιασε από τη ζώνη,τον έριξε στον ώμο του και άρχισε να περπατάει. Ο Χριστιανός, επειδή δεινοπαθούσε, έβγαλε το μαχαίρι του και χτύπησε τον Εβραίο στη ράχη. Ο Εβραίος αρχικά δεν κατάλαβε τίποτα, ήταν και λίγο μεθυσμένος, τον άφησε λοιπόν να φύγει. Σε λίγο όμως κατάλαβε την πληγή από τον πόνο και το αίμα. Τότε όσοι Εβραίοι έτυχαν εκεί έτρεξαν να πιάσουν τον Χριστιανό αλλά δεν τον βρήκαν. Περνούσαν τότε από εκεί κάποιοι Χριστιανοί, μεταξύ των οποίων και ο Συμεών, οι οποίοι στάθηκαν να ρωτήσουν την αιτία τόσης πολλής ταραχής.

Άποψη του Γαλατά τον 19ο αιώνα

Όταν άκουσαν το γεγονός,ο Συμεών, γνωρίζοντας το μίσος που είχαν οι Εβραίοι για τους Χριστιανούς,είπε : ε, και τι θα γίνει αν πεθάνει ένας Εβραίος; Μόλις τ’ άκουσαν αυτό οι Εβραίοι τον άρπαξαν κραυγάζοντας ότι αυτός είναι που τον χτύπησε και τον παρέδωσαν στους φύλακες που τον οδήγησαν στον βεζύρη.Εκεί κάποιοι Εβραιότουρκοι ψευδομαρτύρησαν πως είδαν τον Συμεών να πληγώνει τον συμπατριώτη τους. Ο βεζύρης διέταξε να κλειστεί φυλακή σαράντα ημέρες και αν πεθάνει ο Εβραίος να θανατώσουν και τον Συμεών, ειδ’ άλλως,εάν ζήσει, να πληρώσει τα έξοδα της θεραπείας και να αφεθεί ελεύθερος. Ο τραυματίας έζησε πέραν των σαράντα ημερών, οπότε συμβιβάστηκαν να του πληρώσει διακόσια ογδόντα γρόσια για έξοδα θεραπείας. Στις πενήντα όμως ημέρες ο Εβραίος πέθανε. Τότε οι Εβραίοι έκαναν συμβούλιο και δωροδόκησαν τους δικαστές να καταδικάσουν σε θάνατο τον Συμεών. Οι δε δικαστές έλεγαν στον Συμεών ότι, αν εξισλαμισθεί,θα γλυτώσει τη ζωή του. Ο Μάρτυς όμως τους απάντησε : Και μύριους θανάτους αν μου δώσετε, από την πίστη και την αγάπη του Ιησού Χριστού του Κυρίου μου και Θεού μου δεν χωρίζω.

Τότε καταδικάζοντάς τον μέσα στο λεγόμενο παχτζέ καπί τον κρέμασαν στον πλάτανο που ήταν έξω, κάνοντας την χάρη των Εβραίων.

Tο Άγιο λείψανό του ετάφη στο Μπέγιογλου.

Σχετικά άρθρα Αφιερώματα
Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος 5 Αυγούστου 2020 Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος έχει κεντρική θέση στην Ορθόδοξη Εκκλησία και Θεολογία. Είναι το γεγονός που αποκαλύπτει την δόξα της Εκκλησίας και των πιστών. Είναι η μαρτυρία της νέας καταστάσεως που εισάγεται με την έλευση του Χριστού στην ιστορία. Κατά την Μεταμόρφωση, ο Χριστός φανερώνει μέσα από την ανθρώπινη φύση Του την άκτιστη δόξα της θεότητ...
Οι αστρονομικές γνώσεις του αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη 16 Ιουλίου 2020  Στην ενδιαφέρουσα επιστολή του Αγίου Προς Θωμάν  υπερασπιζόμενος την ησυχία της ασκητικής ζωής γράφει: «…Και αυτοί δε οι έξω φιλόσοφοι τω φωτί του φυσικού λόγου επόμενοι, εγνώρισαν την της ησυχίας ωφέλειαν,  ο Πυθαγόρας εν τω όρει της Ίδης ησυχάζων, την πολυθρύλλητον εκείνην παρά τοις μαθηματικοίς εύρηκε πρότασιν…». Υπονοεί προφανώς το πυθαγόρειο ...
Ο Άγιος Νικόδημος έναντι της κριτικής του Βουλησμά 15 Ιουλίου 2020 Ο Νικόδημος αρχικά υποστήριζε τη θέση ότι η Εκκλησία, συστοιχούσα στην αρχή της Οικονομίας, αποδεχόταν τους αιρετικούς χωρίς αναβαπτισμό και τους αιρετικούς κληρικούς χωρίς επανάληψη της χειροτονίας. Η παραπάνω θέση του Νικοδήμου κατακρίθηκε με έντονο τρόπο από τον Βουλησμά, ενώ προκάλεσε τον πατριάρχη Νεόφυτο να θέσει στον Νικόδημο τον αμετακίν...
Επιστημονικό ήθος και γνώσεις του αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη 15 Ιουλίου 2020 Χαρακτηριστικό είναι το επιστημονικό ήθος που επιδεικνύει ο Άγιος. Αναφέρει τις πηγές του, καθώς και την οποιαδήποτε συνεισφορά άλλων προσώπων, στα έργα του υποτιμώντας ή αποσιωπώντας την δική του συνεισφορά! Στο έργο του Νέον Μαρτυρολόγιον, αναφέρει ποίος «εστάθη», ο συγγραφεύς για κάθε μάρτυρα, ενώ όπου αυτός αποσιωπάται, όπως αναφέρει στον πρόλο...
Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης: Σταθερός υποστηρικτής της αρχής της Οικονομίας 15 Ιουλίου 2020 Στην Επιστολή του, με ημερομηνία 17 Σεπτεμβρίου 1792, γράφει στον Βουλησμά: «Θέλει λοιπόν η ιερά αυτής τελειότης (ο Δωρόθεος Βουλησμάς) να εστάθησαν ανεξέλεγκτοι οι αιρετικοί εκείνοι, ων τας χειροτονίας, καθώς και το βάπτισμα κατ’ οικονομίαν ποτέ η Εκκλησία εδέξατο; και δεν είναι αρκετός ο λόγος της οικονομίας να συμφωνήση τους παραδεξαμένους ταύ...