Ο Άγιος Νεομάρτυς και Οσιομάρτυς Δαμασκηνός

13 Νοεμβρίου 2014

Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 13 Νοεμβρίου 1681

Ο Άγιος καταγόταν από τη συνοικία του Γαλατά στην Κωνσταντινούπολη και ονομαζόταν Διαμαντής. Είχε ευσεβείς γονείς,τον Κυριακό και την Κυριακή και ήταν ράπτης. Σε νεαρή ηλικία όμως έμεινε ορφανός και ζούσε άστατη ζωή.

Κάποια μέρα συνελήφθη από τους Τούρκους για κάποιο αδίκημα που έκανε και,για να αποφύγει την ποινή,αρνήθηκε τον Χριστό.

Με το πέρασμα των χρόνων όμως συναισθάνθηκε το μεγάλο κακό που έπαθε και έφυγε για το Άγιο Όρος,στην Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας, όπου έγινε μοναχός. Έζησε πάνω από δώδεκα χρόνια με πικρή μετάνοια, πολλή άσκηση, υπακοή, νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, εγκράτεια, σκληραγωγία, με αποτέλεσμα να υπερβεί στην αρετή πολλούς μοναχούς της εποχής του.

Όμως η συνείδησή του δεν τον άφηνε να ησυχάσει για την άρνησή του και ήθελε να βρει την ευκαιρία να ομολογήσει τον Χριστό εκεί όπου Τον αρνήθηκε και να μαρτυρήσει. Βρήκε πράγματι ευκαιρία με την επίσκεψη του Πατριάρχη Διονυσίου στην Μονή, υποτάχτηκε στη συνοδεία του και ήρθε στην Κωνσταντινούπολη.

Μετά τον θάνατο του Διονυσίου και με τη συμπαράσταση κάποιου άλλου Λαυριώτη μοναχού ξεκίνησε ο Άγιος τον αγώνα της ομολογίας και του μαρτυρίου. Έκοψε τα μαλλιά του και φόρεσε ρούχα ναυτικά, για να μη προκαλέσει τυχόν αντίποινα στους μοναχούς, και αφού μετέλαβε των Αχράντων Μυστηρίων στον Άγιο Νικόλαο στον Γαλατά, πέρασε από την Αγία Σοφία και στάθηκε και προσευχόταν, κάνοντας το σταυρό του. Βλέποντάς τον οι Τούρκοι να προσεύχεται σε κείνο το μέρος έμειναν άναυδοι αλλά τον προσπερνούσαν νομίζοντάς τον για τρελλό. Φεύγοντας από κει ο Άγιος συνάντησε ένα γραμματισμένο Τούρκο, ο οποίος κρατούσε ένα βιβλίο και διάβαζε. Σταμάτησε και άρχισε συζήτηση περί πίστεως, στο μεταξύ μαζεύτηκαν και άλλοι Τούρκοι, όπου ο Άγιος άρχισε να τους μιλάει για τον Χριστό, την αλήθεια της χριστιανικής πίστεως και την πλάνη του Ισλάμ. Τον θεώρησαν πάλι τρελλό και τον άφησαν. Εκείνος επιμένοντας πήγε πιο κάτω σ’ ένα τζαμί και είπε τα ίδια στους χοτζάδες και εκείνοι παίρνοντάς τον για παράφρονα τον έδιωξαν.

Τότε πήγε στην αγορά όπου στάθηκε και φώναξε με μεγάλη φωνή :

Άνδρες Ισμαηλίτες, μόνη η πίστη του Χριστού είναι αληθινή, εσείς πλανηθήκατε και πρόκειται να κολαστείτε.

Κατά παρόμοιο τρόπο και εκείνοι τον παρέβλεψαν.

Την άλλη μέρα το πρωί πήγε στην αυλή του βεζύρη και άρχισε να λέει τα ίδια στους γραμματικούς. Τον άρπαξαν τότε εκείνοι, τον έδειραν ανηλεώς και τον έδιωξαν ως τρελλό.

Την τρίτη ημέρα πήγε στον στρατώνα των Γενιτσάρων και,την ώρα που έβγαινα από την προσευχή τους,τους προκαλούσε με τον ίδιο τρόπο. Κι αυτοί θεωρώντας τον φρενοβλαβή δεν του έδιναν σημασία.

Περίλυπος τότε επέστρεψε στο κατάλυμά του στον Γαλατά και όλη τη νύχτα προσευχόταν στον Θεό να τον συγκαταριθμήσει στον χορό των μαρτύρων του.

Την άλλη μέρα, Κυριακή, πήγε στο τζαμί του Τοπχανά, όπου λέγεται πως εξώμοσε και,την ώρα της συγκέντρωσης των Τούρκων για προσευχή, τους φώναξε πως ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός και σωτήρας του κόσμου. Εκείνοι εξαγριώθηκαν, τον άρπαξαν, τον χτύπησαν αλύπητα και τον πήγαν στον δικαστή του Γαλατά. Εκεί ο Άγιος είπε όχι μόνο αυτά αλλά πολύ περισσότερα εναντίον του Μωάμεθ και της διδασκαλίας του. Ο δικαστής εξέδωσε την απόφασή του και τον έστειλε στον βεζύρη. Ο βεζύρης τον ρώτησε αν όσα του καταμαρτυρούν είναι αληθινά. Στην καταφατική απάντηση του Αγίου ο βεζύρης με ήμερο τρόπο του είπε : ας είναι συχωρεμένο το έγκλημά σου γιατί και συ είσαι ραγιάς του Σουλτάνου και υποχρεωμένος να πληρώνεις τους φόρους και γι’ αυτό σου χαρίζεται η ζωή. Αλλά και ως φαίνεται είσαι φτωχός και γι’ αυτό επιθυμείς τον θάνατο.

Ο Άγιος τότε του απάντησε :

Δεν είμαι φτωχός, είμαι μάλιστα πλουσιότερος από σένα γιατί έχω τον θησαυρό της πίστεως μέσα στην καρδιά μου, ο οποίος αστράφτει περισσότερο από τον ήλιο. Διότι τον πλούτο,που εσύ σύναξες ως τώρα, αύριο τον παίρνει άλλος, ο πλούτος όμως της πίστεως που εγώ απόκτησα μένει πάντοτε δικός μου και με αυτόν θα πάω στη Βασιλεία των Ουρανών.

Βλέποντας ο Βεζύρης ότι με τίποτα δεν πείθεται εξέδωσε καταδικαστική απόφαση.

Τον παρέλαβε ο αρχιδήμιος, τον έδεσε και τον πήγε μπροστά στην πύλη του Πατριαρχείου, στο Φανάρι, όπου και τον αποκεφάλισε. Ο ηγούμενος Μακάριος του μοναστηριού του Μαύρου Μόλου αγόρασε και φύλαξε τις πόρτες του εργαστηρίου απέναντι στην είσοδο του Πατριαρχείου, που είχαν βαφτεί με το αίμα του μάρτυρα.

Το Άγιο λείψανο έμεινε εκεί κατά τη συνήθεια τρεις ημέρες. Μετά το αγόρασαν ευσεβείς Χριστιανοί και το μετέφεραν στη νήσο Χάλκη, όπου ενταφιάστηκε με ευλάβεια πίσω από το Άγιο Βήμα,στην Ι. Μονή της Θεοτόκου.

Σχετικά άρθρα Αφιερώματα
Ιστορικό της Αγια-Σοφιάς 13 Μαΐου 2020 Ο Μέγας Κωνσταντίνος αρχικά, στην τοποθεσία αυτή, έχτισε έναν σχετικά μικρό ναό. Αργότερα αυτόν τον ναό, τον μεγάλωσε ο γιος του Κώνστας (εγκαινιάστηκε το 360 μ.Χ.). Ύστερα όμως από αρκετά χρόνια, ο λαό εξοργισμένος για την εξορία του Αγίου Ιεράρχου, Ιωάννου του Χρυσοστόμου, έκαψε το ναό (404 μ.Χ.). Τον ξανάκτισε (413/415 μ.Χ.) ο αυτοκράτορας Θεοδό...
Ναός της του Θεού Σοφίας 12 Μαΐου 2020 ΤΟΥ EDWIN A. GROSVENOR «ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ;» Είναι η πρώτη ερώτηση που κάνει κάθε ξένος καθώς το ατμόπλοιο στρίβει το ακρωτήριο Σαράι Μπουρνού από το Μαρμαρά ή κατεβαίνει το Βόσπορο από τη Μαύρη Θάλασσα: «Πού είναι η Αγία Σοφία;», «Ποια είναι η Αγία Σοφία;». Τα μάτια κάθε ταξιδιώτη αποζητούν να διακρίνουν το περίγραμμα της. Κάθε διήγηση για...
Καραολή και Δημητρίου γωνία! 10 Μαΐου 2020 Ανδρέας Δημητρίου, εξ Αγίου Μάμαντος Λεμεσού. Οι οδοί που φέρουν τα ονόματα των πρωτοεκτελεσθέντων ηρώων του αγώνα για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα (1955-1959), Μιχαήλ Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου, ονομάζονται είτε και με τα δύο ονόματά τους μαζί, δηλαδή “Μιχαήλ Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου”, είτε o κάθε δρόμος φέρει το όνομα του καθενός ξε...
Πασχαλινή ευχή του αγίου Πορφυρίου 19 Απριλίου 2020 Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης (1906-1991). Εύχομαι η Ανάστασις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού να αναστήσει μέσα στις ψυχές μας κάθε ευγενές και ωραίο συναίσθημα, να μας οδηγήσει όλους προς αγιωσύνην και να κοιμήσει τον παλαιόν άνθρωπον συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις. Αυτό ζητάει ο Κύριος και αυτά ευχόμαστε: η Ανάστασίς Του να βοηθήσει, να...
«Η βεβυθισμένη τη αμαρτία», ήχ. πλ. β΄, Ιδιόμελο Μ. Τετάρτης (Ματθαίος Τσαμκιράνης) 14 Απριλίου 2020   Το κεντρικό θέμα του Όρθρου της Μ. Τετάρτης είναι η πόρνη γυναίκα που άλειψε με πολύτιμο μύρο τον προς το πάθος Κύριο. Το σύνολο των ύμνων αναφέρεται στην περιπεσούσα γυνή πλην ολίγων αναφορών στον Ιούδα και το Βουλευτήριο των ανόμων.Ένας θεσπέσιος ύμνος του Όρθρου της Μ. Τετάρτης είναι και το Και νύν.. των αίνων σε ήχο πλ. του β΄«Η βεβ...