Ο Άγιος Νεομάρτυς Δήμος

10 Απριλίου 2015

Μαρτύρησε στη Σμύρνη στις 10 Απριλίου 1763

Ο Άγιος καταγόταν από το χωριό Οζούν Κιοπρού της Ανδριανουπόλεως και ήταν ψαράς. Εργαζόταν στα διβάρια της Σμύρνης. Εκείνη τη χρονιά, αν και κοπίασε πολύ, όχι μόνο δεν κέρδισε τίποτα αλλά έμεινε και χρέος στον Τούρκο διαχειριστή του διβαριού.
Τον επόμενο χρόνο ανέλαβε άλλος οθωμανός διαχειριστής στο διβάρι, ο οποίος πίεζε τον Άγιο να πάει να δουλέψει, ώστε να πληρώσει το χρέος του και να πάρει και το μερίδιό του, όπως και οι άλλοι. Ο Άγιος δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πάει, μολονότι τον παρακινούσαν και οι άλλοι ψαράδες.

Τότε ο Τούρκος διαχειριστής του διβαριού θύμωσε και τον συκοφάντησε ότι ορκίστηκε πως αν δεν πήγαινε να δουλέψει στο διβάρι θα γινόταν Τούρκος. Βρήκε κι άλλους Τούρκους ψευδομάρτυρες και τον οδήγησαν στον δικαστή. Ο κριτής τον πίεζε να γίνει μουσουλμάνος, όπως είχε τάχα ορκιστεί. Ο Άγιος φώναζε ότι λένε ψέματα και ότι Τούρκος δεν γίνεται και ότι, ως Χριστιανός που είναι, πιστεύει στον Χριστό και είναι έτοιμος να χύσει το αίμα του για τον Χριστό.

Τότε τον ράβδισαν σκληρότατα, τον βασάνισαν με διάφορα βασανιστήρια και τον έριξαν στη φυλακή. Του έκλεισαν τα πόδια στο κούτσουρο, χώνοντας μάλιστα στις τρύπες του τιμωρητικού ξύλου τούβλα και άλλα τραχιά υλικά, για να αυξήσουν το σφίξιμο και να κάνουν σφοδρότερο τον πόνο. Ο Άγιος τα υπέμενε όλα με πολλή υπομονή και γενναιότητα.

Κάποιος Χριστιανός, ονόματι Νικόλας, φιλομάρτυς, πήγε από μόνος του στη φυλακή, για να συμπαρασταθεί στον Άγιο και να τον ενισχύσει στο μαρτύριο.

Ο δικαστής διέταξε και έφεραν τον Άγιο δυο και τρεις φορές για ανάκριση. Προσπάθησε να τον κάνει να αλλάξει γνώμη με πολλούς τρόπους, κολακείες, ταξίματα για πολλές απολαύσεις και τιμές, απειλές για σκληρότερα βασανιστήρια και θάνατο ακόμη. Δεν κατόρθωσε με τίποτα να μεταπείσει τον μάρτυρα, οπότε εξέδωσε καταδικαστική απόφαση. Έτσι ο Άγιος αποκεφαλίστηκε.

Οι Χριστιανοί της Σμύρνης κατάφεραν να αγοράσουν το τίμιο λείψανο του Αγίου και να το ενταφιάσουν στον ναό του Αγίου Γεωργίου. Αμέσως ακολούθησαν μεγάλα θαύματα, όπως η θεραπεία μιας, επί πολλά χρόνια,τυφλής γυναίκας.

Όταν έγινε η ανακομιδή των λειψάνων, ευωδίαζαν με μια υπέροχη ευωδία, τόσο έντονη, που έναν ιερομόναχο, ο οποίος συμμετείχε στην ανακομιδή, όταν, μετά από καιρό,πήγε στην Χίο, τον ρωτούσαν γιατί ευωδιάζουν τα χέρια του.

Σχετικά άρθρα Αφιερώματα
Να μάθουν οι νέοι για ήρωες και ευεργέτες 13 Απριλίου 2021 Ο τρόπος που μαθαίνουμε την ιστορία στο σχολείο, αλλά και στο Πανεπιστήμιο, απέχει από αυτό που γνωρίζαμε. Δεν δίνεται έμφαση στα πρόσωπα και στα γεγονότα, αλλά σε στοιχεία που έχουν να κάνουν με ιδεολογικές προσεγγίσεις, πολιτικές όψεις και, κυρίως, φόρμες που οδηγούν σε θεωρίες αγαπητές από το μοντέρνο. Για παράδειγμα, στον αγώνα του 1821 υπερτον...
Η Αγία Δύναμις και ο «μπαρουτόμυλος» της Αττικής… 9 Απριλίου 2021 Απρίλιος 2021 – 200 χρόνια από την Επανάσταση στην Αθήνα Κατηφορίζοντας την οδό Μητροπόλεως, από τα Παλαιά Ανάκτορα (Πλατεία Συντάγματος) προς τον Καθεδρικό Ναό της Ευαγγελιστρίας, στο ύψος του πάλαι ποτέ Ροδακιού, ανάμεσα στις στιβαρές κολώνες που υποστυλώνουν σήμερα το Electra Metropolis Hotel, συναντάμε το εκκλησάκι της Αγίας Δυνάμεως. Σημειώνε...
Ο δεκάλογος της κατά Χριστόν νομοθεσίας 6 Απριλίου 2021 1. Κύριος ο Θεός ημών, Κύριος εις έστιν. Ο Κύριος, ο Θεός σου, είναι ένας Κύριος (Δευτ. 6:4), που αναγνωρίζεται ως Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Ο Πατέρας είναι αγέννητος, Ο Υιός έχει γεννηθεί από τον Πατέρα ανάρχως, αχρόνως και απαθώς, ως Λόγος, και έχει ονομαστεί Χριστός, επειδή έχρισε από τον εαυτό Του την ανθρώπινη φύση που πήρε από μας. Το Ά...
Το βουβό άγαλμα 2 Απριλίου 2021 149 χρόνια από τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Γρηγορίου του Ε΄ και την εκφώνηση του αθάνατου ποιήματος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Πριν 149 χρόνια, 25 Μαρτίου 1872, έγιναν τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄, φιλοτεχνημένου από τον γλύπτη Λάζαρο Φυτάλη. Μεγαλύτερη εντύπωση όμως από το άγαλμα έκανε η ποιητική προσφώνη...
1821 – «Επέρασαν χρόνοι πολλοί…» 31 Μαρτίου 2021 Θαυμαστή υπήρξε, πράγματι, η πίστη των αγωνιστών του ’21. Στην συνείδησή τους, άλλωστε, οι έννοιες πίστη και πατρίδα ήταν στενά συνδεδεμένες. Η πίστη μάλιστα είχε πρωταρχική σημασία. Αυτό ομολογεί ο θρυλικός Γέρος του Μωριά στον λόγο του στην Πνύκα: «Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτ...