Ο Άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος

5 Ιανουαρίου 2012

Μαρτύρησε στη Μαγνησία της Μ. Ασίας στις 24 Απριλίου 1796

Ο Άγιος ζούσε στην περιοχή της Μαγνησίας μαζί με τον πατέρα του, τον χατζή Κανέλλο, ο οποίος ήταν γενικός επιστάτης στα κτήματα, στα κοπάδια και τα τσιφλίκια ενός σπουδαίου και μεγάλου αγά του Καρά Οσουμάνογλους στο χωριό Γιαγιά Κιόι.

Λόγω της θέσης του ο πατέρας του Αγίου ήταν γνωστός σε όλους τους Τούρκους της περιοχής, σημαντικούς και ασήμαντους, είχε θάρρος μαζί τους και εκείνοι τον είχαν σε μεγάλη εκτίμηση.

Ενώ λοιπόν ζούσε μαζί με τον πατέρα του στην υπηρεσία εκείνου του αγά, αρραβωνιάστηκε, με την άδεια του πατέρα του, μια σεμνή και ενάρετη νέα, με την οποία σχεδίαζε να στεφανωθεί την Κυριακή του Θωμά. Ο Νικόλαος ήταν τότε είκοσι δύο ετών.

Επειδή έπρεπε να βγάλει τις άδειες, πήγε στην πόλη της Μαγνησίας, με την άδεια πάντα του πατέρα του και του αγά, τον οποίο υπηρετούσαν. Πηγαίνοντας στη Μαγνησία φορούσε τούρκικα παπούτσια και κόκκινο φέσι, ξεθαρρεύοντας λόγω της υπηρεσίας του στον αγά, πράγμα που απαγορευόταν όμως στους Ρωμιούς, οι οποίοι φορούσαν άσπρο κάλυμμα κεφαλής.

Όταν τον είδαν οι υπηρέτες του Μουσελίμη, ανώτατου αξιωματούχου, ντυμένο έτσι, μολονότι γνώριζαν σε ποιού σπουδαίου αγά την υπηρεσία ήταν και γνώριζαν επίσης και τον πατέρα του, χωρίς να διστάσουν καθόλου τον έπιασαν και τον έφεραν στον αφέντη τους.

Ο μουσελίμης καμώθηκε πως δεν τον γνωρίζει και του είπε :

Η ενδυμασία σου είναι τούρκικη και δεν επιτρέπεται να την φοράει άνθρωπος άλλης πίστεως. Εκτός αν κατάλαβες πως η πίστη μας είναι αληθινή και ήρθες έτσι ντυμένος για να γίνεις Τούρκος.

Ο Νικόλαος κατάλαβε την πανουργία του μουσελίμη και χωρίς να δειλιάσει, με γενναιότητα του απάντησε :

Εγώ αυτά τα ρούχα τα φορώ με τη δική σας άδεια αφού ο πατέρας μου είναι στην υπηρεσία σας.

Ήταν εξάλλου γνωστός και στον μουσελίμη.

Μόλις τ’ άκουσε αυτά ο πασάς διέταξε τους υπηρέτες του να τον δείρουν λίγο και με ελαφρές ξυλιές, για να δείξει πως τον λυπάται, θέλοντας να τον ελκύσει στη θρησκεία του.

Ο Άγιος, αντιλαμβανόμενος τα σχέδια του μουσελίμη, με τη σοφία που ο Χριστός δίνει σε όσους ομολογούν μπροστά στους τυράννους, έμεινε σταθερός στην πίστη του, δεχόμενος με ευχαρίστηση τους ραβδισμούς.

Για δεύτερη φορά άρχισε ο πασάς με ήμερο τρόπο να τον παρακινεί να γίνει μουσουλμάνος., αν θέλει να γλυτώσει τα βάσανα. Ο Άγιος, αγωνιστής πλέον της αλήθειας, με μεγαλύτερη γενναιότητα του απάντησε :

Μάθε ότι εγώ δεν είναι δυνατόν να αρνηθώ την πίστη μου, όχι μόνο με ραβδισμούς αλλά ακόμη κι αν με θανατώσεις με επώδυνο θάνατο.

Τότε θύμωσε ο πασάς και πρόσταξε να τον δείρουν δυνατότερα. Έπειτα σκέφτηκε ότι ούτε έτσι θα μπορέσει να του αλλάξει τη γνώμη. Έβαλε κι άλλους ομοθρήσκους του να τον παρακινήσουν. Υποσχέθηκε πως αν αλλαξοπιστήσει θα του δώσει πολλά και μεγάλα αξιώματα, δώρα και τιμές, πράγματα ελκυστικά, ιδιαίτερα στους νέους. Ο γενναίος όμως μάρτυς του Χριστού δεν ελκύστηκε καθόλου από αυτά ούτε λυπήθηκε τη νεότητά του, ούτε σκέφτηκε πως θα στερηθεί τους γονείς του, τα αδέλφια του, πολύ δε περισσότερο την αρραβωνιαστικιά του. Αλλά σαν να μην ήταν από σάρκα και από αίμα, σαν να βρισκόταν πάνω από τα υλικά πράγματα, τα καταφρονούσε και φώναζε με παρρησία :

Εγώ μπροστά στα μάτια μου έχω τον θάνατό μου και την πίστη μου δεν πρόκειται να την αρνηθώ με κανένα τρόπο.

Τότε για τρίτη φορά ο πασάς διέταξε να τον δείρουν με σκληρό τρόπο και πάλι έπιασε να τον πιέζει,με όσους τρόπους ήξερε, να τουρκέψει. Όσο εκείνος προσπαθούσε, τόσο περισσότερο ο Άγιος φώναζε. :

Το να αρνηθώ τον Χριστό μου είναι πράγμα αδύνατο.

Τελικά βλέποντας ο πασάς τη σταθερότητα του μάρτυρος, διέταξε να τον χτυπήσουν σκληρότατα στην κοιλιά. Τον χτύπησαν τόσο που τον άφησαν μισοπεθαμένο. Έτσι αναίσθητο τον πέταξαν στη φυλακή.

Μέσα στη φυλακή ευρισκόμενος ο μακάριος Νικόλαος, ευχαριστώντας ολόψυχα τον Κύριο, διότι αξιώθηκε να πάθει για το όνομά Του, μετά από τρεις ημέρες παρέδωσε την αγία του ψυχή στα χέρια του Θεού και έλαβε τον αμάραντο και λαμπρό του μαρτυρίου και της αθλήσεως στέφανο.

Σχετικά άρθρα Αφιερώματα
ΛΟΓΟΣ ΙΖ΄: Παραινετικός προς μετάνοια Αλέξανδρος Χριστοδούλου 23 Μαΐου 2018 Αν ζούμε άνομα, μετά την αποχώρησή μας από εδώ θα μας περιμένουν, ψυχή μου, στον κάτω κόσμο και στις σκοτεινές αβύσσους της γης, το πυρ και το σκουλήκι που τρώει αδιάκοπα , ο ακατάπαυτος θρήνος, το σκότος, η ομίχλη και ο φοβερός τριγμός των οδόντων . Να φοβηθούμε λοιπόν, να θρηνήσουμε, να απομακρυνθούμε από τις κακές πράξεις μας, να δείξουμε στην π...
ΛΟΓΟΣ ΙΣΤ΄: Περί λύσεως του τάματος της νηστείας Αλέξανδρος Χριστοδούλου 21 Μαΐου 2018 Είναι καλό, ευχάριστο στον Θεό και σωτήριο για εμάς, αν εκπληρώνουμε με ευχαρίστηση τα τάματα που κάναμε στον Θεό. Σε αυτήν την περίπτωση εφαρμόζουμε στην πράξη το ρητό του προφήτη Ιωνά: «Εγώ δε μετά φωνής αινέσεως και εξομολογήσεως θύσω σοι, όσα ηυξάμην αποδώσω σοι εις σωτηρίαν μου τω Κυρίω» . Αν όμως ασθενούμε λόγω γήρατος η εξαιτίας συχνών νόσων...
ΛΟΓΟΣ ΙΕ΄: Η Υπεραγία Θεοτόκος απευθύνεται στους κερδοσκόπους, στους ασώτους και κάθε είδους κακούργους, οι οποίοι ελπίζουν να Την ευαρεστήσουν με κανόνες και ψαλμούς Αλέξανδρος Χριστοδούλου 14 Μαΐου 2018 Όταν δω ότι με τα έργα σου εκτελείς τις εντολές του Υιού μου, ότι αποφεύγεις γενικώς κάθε κακό, την ασωτία, το ψεύδος, την υπερ­ηφάνεια, τον δόλο και την άδικη αρπαγή ξένης περιουσίας, θα με ευχαριστεί το «Χαίρε!» που μου ψάλλεις συχνά, το οποίο είναι δημιούργημα του σοφού Θεού. Όσο όμως κάνεις αυτές τις πράξεις, και μάλιστα τις χαίρεσαι, όσο πίνει...
Καραολή και Δημητρίου γωνία! Αλέξανδρος Χριστοδούλου 10 Μαΐου 2018 Ανδρέας Δημητρίου, εξ Αγίου Μάμαντος Λεμεσού. Οι οδοί που φέρουν τα ονόματα των πρωτοεκτελεσθέντων ηρώων του αγώνα για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα (1955-1959), Μιχαήλ Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου, ονομάζονται είτε και με τα δύο ονόματά τους μαζί, δηλαδή “Μιχαήλ Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου”, είτε o κάθε δρόμος φέρει το όνομα του καθενός ξε...
ΛΟΓΟΣ ΙΔ΄: Προς όσους σκοπεύουν χωρίς νόμιμη δικαιολογία να εγκαταλείψουν τις γυναίκες τους και να γίνουν μοναχοί Αλέξανδρος Χριστοδούλου 7 Μαΐου 2018 ΛΟΓΟΣ ΙΔ΄ Προς όσους σκοπεύουν χωρίς νόμιμη δικαιολογία να εγκαταλείψουν τις γυναίκες τους και να γίνουν μοναχοί Επειδή είμαστε φίλοι εν Κυρίω και μου φανερώνεις εν μέρει τις σκέψεις σου, θεώρησα σωστό, αγαπητέ μου φίλε και αδελφέ, με αυτήν την μικρή πραγματεία να υπακούσω στην επιθυμία σου, εφόσον ο Χριστός, Θεός και Σωτήρας μας, που βλέπει τη...