Συγγραφείς
Φώτης Κόντογλου, Αγιογράφος – Λογοτέχνης – Ζωγράφος
Άρθρα
Παλαιότερες δημοσιεύσεις
30 Μαΐου 2019
Το πάρσιμο της Πόλης Ρωμηοσύνη
31 Δεκεμβρίου 2018
Το Βλογημένο Μαντρί Διήγημα
22 Απριλίου 2018
Ανέστη Χριστός, Η δοκιµασία του λογικού Θρησκευτική ζωή
6 Μαρτίου 2018
Άγιος Μάρκος ο Αθηναίος: «Βουνό δεν είπα να μετατοπισθής! Στάσου στον τόπο σου»! Θαυμαστές Διηγήσεις
1 Αυγούστου 2015
Περί του Εικονοστασίου και της εν αυτώ θέσεως των αγίων Εικόνων Αφιερώματα
20 Ιανουαρίου 2015
Μέγας Ευθύμιος: Ο ήλιος της ερήμου Αγιολογία
26 Οκτωβρίου 2014
Αρματωμένος την Αρματωσιά του Θεού: Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης Το Συναξάρι της Πεμπτουσίας
12 Οκτωβρίου 2014
Λόγοι Αθανασίας Πλήρεις: Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος Πατερική Θεολογία
13 Ιουνίου 2014
Παραδοσιακή και «μονδέρνα» τέχνη Αγιογραφία
19 Φεβρουαρίου 2014
Η Πολιούχος των Αθηνών αγία Φιλοθέη Το Συναξάρι της Πεμπτουσίας
16 Οκτωβρίου 2012
Ο πάτερ Σπάρτας και οι Μαύροι Ορθόδοξοι Ιεραποστολή
20 Ιανουαρίου 2012
Ὁ Ἥλιος τῆς Ἐρήμου. Ὁ Μέγας Εὐθύμιος Μορφές
27 Δεκεμβρίου 2011
Οἱ τρεῖς μάγοι. Πῶς τοὺς ἐπροφήτευσε ὁ μάντης Βαλαὰμ 1300 χρόνια πρὶν ἀπὸ τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ Θεολογία
23 Δεκεμβρίου 2011
Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τὸ Μέγα Μυστήριον Θεολογία
11 Δεκεμβρίου 2011
Ὁ Ἅγιος Σπυρίδων. 
Προστάτης τῶν Φτωχῶν, Πατέρας τῶν Ὀρφανῶν, Δάσκαλος τῶν Ἁμαρτωλῶν Το Συναξάρι της Πεμπτουσίας
15 Οκτωβρίου 2011
Περί της διατάξεως των διαφόρων Αγίων Εικόνων και παραστάσεων εν τω ιερώ Ναώ Αφιερώματα
13 Οκτωβρίου 2011
Φώτης Κόντογλου: Η Κύπρος και η παράδοσή της Αφιερώματα
13 Οκτωβρίου 2011
Καλοκαίρι στο Άγιον Όρος Αφιερώματα
11 Οκτωβρίου 2011
Τι είναι η ορθόδοξη εικονογραφία Αφιερώματα
11 Οκτωβρίου 2011
Το τρελλό νερό: Η αλήθεια, η ψευτιά, η ζωή και ο θάνατος Αφιερώματα
10 Οκτωβρίου 2011
Η Λειτουργική Εικονογραφία (Φ.Κόντογλου) Αφιερώματα
Σύντομο Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις Κυδωνίες (Αϊβαλί) της Μικράς Ασίας, στις 8 Νοεμβρίου 1895. Ήταν το τέταρτο παιδί του Νικόλαου Αποστολέλη και της Δέσποινας Κόντογλου. Σε ηλικία ενός χρόνου πεθαίνει ο πατέρας του και τη φροντίδα για την ανατροφή του αναλαμβάνει ο θείος του ιερομόναχος π. Στέφανος Κόντογλου. Δείχνοντας την αγάπη και την ευγνωμοσύνη του προς το θείο του, πήρε επώνυμο, το επίθετο της οικογένειας της μητέρας του. Τελειώνοντας το δημοτικό σχολειό γράφτηκε στο γυμνάσιο του Αϊβαλί. Το Σεπτέμβριο του 1913 ο θείος του τον γράφει στη Σχολή Καλών Τεχνών. Με την καταστροφή του Αϊβαλίου (1914–1917) χάνει τη μητέρα και το θείο του, διακόπτει τις σπουδές του και μεταβαίνει στην Ευρώπη όπου εργάζεται ως ανθρακωρύχος. Το 1919 επιστρέφει στο Αϊβαλί και διδάσκει γαλλικά στο Παρθεναγωγείο της πόλης. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922) μένει μόνιμα στην Αθήνα. Εκεί δημιουργεί και οργανώνει τις πρώτες εκθέσεις έργων του.

Το 1927 παντρεύεται τη Μαρία Χατζηκαμπούρη. Δύο χρόνια μετά γεννιέται η κόρη του Δέσπω. Συνεργάζεται με τα «Ελληνικά Γράμματα» και «Νέα Εστία». Το 1930 προσελήφθη από το Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών, ως τεχνικός επόπτης των συλλογών του. Το 1933 πηγαίνει στην Αίγυπτο, όπου εργάζεται για το Κοπτικό Μουσείο. Τα χρόνια 1944–1950 είναι χρόνια λογοτεχνικής και εικαστικής δημιουργίας. Συμμετέχει σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής και εκδίδει πολλά από τα βιβλία του. Το 1950-60 βρίσκεται στη ακμή της αγιογραφικής του δραστηριότητας.

Τιμήθηκε με το παράσημο του Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικος (1960) και από την Ακαδημία Αθηνών με το «Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών». Ο Φώτης Κόντογλου κοιμήθηκε, στις 13 Ιουλίου 1965. Την εξόδιο ακολουθία του τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος, στον ιερό ναό του Α´ Νεκροταφείου Αθηνών, όπου έγινε και η ταφή του.