Συγγραφείς
Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Λογγοβάρδας Πάρου († 1980)
Ρήματα ζωής
Τελευταίος μήνας
17 Μαρτίου 2017
Είναι ανυπολόγιστη Ρήματα Ζωής
7 Μαρτίου 2017
Να πάρει φάρμακα Ρήματα Ζωής
6 Δεκεμβρίου 2016
Όποιος νεομάθει δεν γερονταφήνει! Ρήματα Ζωής
1 Νοεμβρίου 2016
Παράγει καλούς καρπούς Ρήματα Ζωής
15 Οκτωβρίου 2016
Αξίζει τον κόπο Ρήματα Ζωής
5 Οκτωβρίου 2016
Δίκαια τιμωρία Ρήματα Ζωής
27 Σεπτεμβρίου 2016
Δεν του περνά από το μυαλό Ρήματα Ζωής
19 Σεπτεμβρίου 2016
Θωρακίζει τον πιστό Ρήματα Ζωής
8 Μαΐου 2016
Αυτή είναι γνήσια και αληθινή Ρήματα Ζωής
20 Απριλίου 2016
Όπως ο ληστής Ρήματα Ζωής
16 Μαρτίου 2016
 Για χάρη των λίγων Ρήματα Ζωής
6 Μαρτίου 2016
Το χάλι μας Ρήματα Ζωής
29 Φεβρουαρίου 2016
Μοιάζουν με κτήνη Ρήματα Ζωής
21 Φεβρουαρίου 2016
Έχει μερικά εμπόδια Ρήματα Ζωής
7 Φεβρουαρίου 2016
Πραγματική και όχι υποκριτική Ρήματα Ζωής
31 Ιανουαρίου 2016
Σε γκρεμούς και σε βράχους Ρήματα Ζωής
22 Ιανουαρίου 2016
Χωρίς φόβο ή δειλία Ρήματα Ζωής
15 Ιανουαρίου 2016
Υπάρχουν πολλοί δρόμοι Ρήματα Ζωής
3 Ιανουαρίου 2016
Δεν φρόντισαν Ρήματα Ζωής
6 Δεκεμβρίου 2015
Είναι αίσχος Ρήματα Ζωής
4 Αυγούστου 2015
Θα τα έχετε όλα Ρήματα Ζωής
21 Ιουλίου 2015
Πώς θα αποτραπεί; Ρήματα Ζωής
16 Ιουλίου 2015
Η τελευταία μου εντολή Ρήματα Ζωής
3 Ιουλίου 2015
Αν δεν ξυπνήσουν … Ρήματα Ζωής
27 Ιουνίου 2015
Κακή ρίζα Ρήματα Ζωής
18 Ιουνίου 2015
Σανίδα σωτηρίας Ρήματα Ζωής
11 Ιουνίου 2015
Άχρηστα και βλαβερά Ρήματα Ζωής
5 Ιουνίου 2015
Σε μια στιγμή Ρήματα Ζωής
28 Μαΐου 2015
Τί μένει; Ρήματα Ζωής
17 Μαΐου 2015
Πώς θα ανορθωθεί;     Ρήματα Ζωής
Σύντομο Βιογραφικό

Η σύγχρονη αυτή Οσιακή μορφή, γεννήθηκε τον Μάιο του 1884 στο χωριό Πάκια, της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς, κοντά στους Μολάους της Λακωνίας. Οι γονείς του ονομάζονταν Παναγιώτης και Αικατερίνη Ζερβάκου. Πήρε το όνομα Κωνσταντίνος. Από την παιδική του ηλικία αγαπούσε την Εκκλησία, του άρεσε να ψέλνει και να διαβάζει τα ιερά βιβλία.

Μια μέρα στο παιχνίδι τα παιδιά τον εξέλεξαν ηγούμενο με καλάμι για… ποιμαντορικό ραβδί! Απ’ ότι ο ίδιος μνημονεύει, σε ηλικία 8-10 ετών του εμφανίστηκε στο δρόμο του ο διάβολος, με χαλκοπράσινο αηδιαστικό πρόσωπο και κέρατα στο κεφάλι και του πέταγε πέτρες στα 10 μέτρα, χωρίς όμως να κτυπηθεί!

Όταν οι γονείς τον έστελναν σε εργασίες, και ο μικρός Κωνσταντίνος άκουγε τις καμπάνες τις Εκκλησίας άφηνε τις δουλειές…

Τέλειωσε το Σχολείο στην πατρίδα του και οι γονείς του τον έστειλαν σε Διδασκαλείο και σε ηλικία 17 ετών (το 1901) έγινε δάσκαλος. Υπηρέτησε λοιπόν αυτό το επάγγελμα για τρία χρόνια (1901-1904) στο χωριό Φοινίκιο, κοντά στο δικό του.

Τον ζήτησαν τότε να πάει να εργασθεί σαν δάσκαλος στην Αμερική, αλλά δεν ήταν θέλημα Θεού και βρέθηκαν εμπόδια. Διάβαζε συχνά βίους Αγίων. Ενθουσιάστηκε από την ζωή των Αγίων Αντωνίου, Ιωάννου του Δαμασκηνού, Αγίας Βαρβάρας και άλλων… Κατά την μελέτη αυτή αισθανόταν - όπως ομολογεί ο ίδιος - την επίσκεψη της γλυκιάς Θείας Χάριτος! Τότε φανταζόταν και τον εαυτό του στην έρημο και του ερχόταν η επιθυμία να ζήσει την «μοναχική πολιτεία»…